Na een weekje of anderhalf radiostilte via het blog, maar heb m’n twitters wel geupdate, eindelijk weer tijd om wat te schrijven. Ben zaterdag de 16de weer teruggekomen in Chongqing en ben weer thuis bij de ouders van Hua. De volgende dagen zijn als volgt, subject to change: zondag t/m dinsdag nog hier in Chongqing en woensdag ochtend vliegen we naar Chengdu. De bus duurt te lang en is onhandiger met alle baggage om van hier naar busstation te gaan en in Chengdu naar hotel. In Chengdu ontmoeten we Machiel die maandag aankomt in Chengdu met de KLM. Die blijft dan t/m donderdag daar en gaat met zelfde vlucht weer terug. Toch leuk om eens door een vriend bedient te worden op een vlucht. Ik denk dat ik het “call for assistance”-knopje veel zal gebruiken.
Nu over de afgelopen week. Wat ik tussen vorige blog en mijn trip naar Beijing heb gedaan ben ik vergeten. We hebben lekker gehotpot met familie, geshopt, toeristische dingen gedaan. Thats sums it up i guess. Via m’n twitter is wel te volgen hoe en wat. Maar afgelopen zondag de 10de ben ik dus naar Beijing gevlogen met China Air vanaf Chongqing airport. De security op de airport was grootser dan voorheen gezien, net alsof er een ELAL vlucht op schiphol was aangekomen met politie en Swatteams. De paspoort en baggage controle was ook strenger dan normaal voor een binnenlandse vlucht. De vlucht was goed, 15 min. te laat vertrokken vanwege de security in Beijing. Tijdens de vlucht een tijdje half chinees / engels gepraat met een studente die naast me zat en in CQ studeerde. In Beijng kwam ik aan op de nieuwe terminal, T3, wat echt meesterwerkje is aan design en logistiek. Vanaf de baggage band loop je zo naar de nieuwe airport express die me voor 25yuan naar net buiten het centrum brengt. Vroeger moest je taxi nemen en dat kostte dan zo’n 90yuan. Deze subway gaat met 2 tussenstops (T1/T2 en 3e ringweg) naar Dongzhimen waar een heel nieuw busstation is gevestigd. Vandaar nam ik een taxi naar m’n gereserveerde hotel in het winkelgedeelte van de stad (Wangfujing). Het hotel was goed en ook redelijk geprijst, zeker gezien de vooraf vastgestelde prijzen van 10 keer de normale prijs tijdens deze periode. Door de visaregels en minder bezoekers zijn de prijzen weer bijna normaal wat dus een goede zaak is voor spontane bezoekjes aan deze geweldige 2e stad in mijn hart J.
Na inchecken meteen naar het Holland Heineken Huis (HHH) om daar ’s uit te checken wat er allemaal gebeurt. Het HHH is in het Agricultural centrum vlak achter het Sheraton hotel (waar ik in 2000 een maand verbleef) en Sanlitun (het uitgaansgebied). Bij de ingang werd gekeken of je een Nederlands paspoort had, buitenlanders komen er ook wel in en Chinezen alleen met uitnodiging. Het begon te regenen als de weet-ik-veel-welke-ziekte en mijn rode LeQoc schoenen en kleding waren soaking nat. De kleding droogde snel op, maar de schoenen en sokken niet. Dus dit betekende nieuwe schoenen kopen en wel bij LiNing op maandag. Li Ning was degene die het vuur aanstak op 8-8-8 en wiens vermogen in aandelen tijdens die ceremonie met meer dan 300.000.000 dollar steeg tijdens die toch. Binnen in HHH is alles volledig Nederlands, van bediening, security, prijzen, televisie (Nederland 1), de krant (Telegraaf tijdelijk gedrukt in Beijing), het eten (kroketten, patat met), de winkels (Suit Supply en Heineken zelf), het bier (Heineken voor Nederlandse prijzen), De DJ’s (538, Erick-E), de Artiesten (zondag: Jan Smit, maandag: Guus Meeuwis, dinsdag: Van Velzen en vrijdag Jeroen van den Boom), het publiek (Hockeypubliek, met bobo’s en vips), de BN-ers (Nijpels, Linda de Mol, Albert Verlinde, CEO’s) en de inrichting (alles in oranje maar zonder een spijker te hebben mogen slaan, na afloop is alles binnen een dag weer in originele staat te maken). Het enige chinese waren de schoonmakers, maar die genoten van ons gekke oranje volkje. Jesse zou de volgende morgen komen maar die had me al flink onder druk gezet om kaartjes te gaan kopen. In het HHH verkopen ze elke dag tussen 12 en 15 kaartjes voor de komende 3 dagen, dus dat was mazzel. Op maandagochtend stond ik om 11 uur als 3 in de rij en kon dus intekenen op leuke kaartjes voor maandag en dinsdag. Ik had voor elke dag een ochtend / middag programma gekozen. De prijzen waren normaal chinees en ATP legde daar 10% bovenop. Voor 80 euro had ik voor 2 personen kaartjes voor 4 evenementen. Maandag zijn we eerst naar Volleybal gegaan en zagen daar de dames van Brazilie de Russische dames overklassen. Daarna had ik een afspraak met een oud-collega om over zaken te praten en Jesse en ik zijn naar mijn oude kantoor gegaan. Toen had Jesse ook wel zin in een kroket (na een jaar in HongKong kan je ergens zin in hebben) en zijn we naar het HHH gereden en rustig ff krantje gelezen en snacks gegeten. Toen hebben een taxi genomen naar het hockeystadion vlakbij Nationale Station (ook wel Birds Nest). We reden er helemaal omheen en zagen zelfs de vlam, toen zeiden we tegen elkaar hier gaan we morgen terugkomen om alles goed te bekijken. We reden ook langs het Olympisch dorp waar alles zeer streng bewaakt is. Aangekomen bij het Hockeyveld bleek dat alles qua drinken en eten gewone normale prijzen heeft: watertje voor 50cent, bier voor 80cent etc. Dus dat was nog eens goed en niet te commerciel. We zaten achter één van de goals en zagen Nederland Zuid Afrika met 5-1 verslaan. Het was geen geweldige wedstrijd maar erg super om mee te maken. De terugweg was moeilijker om een taxi te scoren. Die mogen namelijk niet dichtbij de stadiums stoppen. Dus dat werk een kilometer of 2 á 3 lopen tot een groot kruispunt. Jesse heeft laatste 500m gesprint om een taxi te regelen en naar ons toe te rijden. We waren namelijk opgelopen met 2 andere toeristen die net aangekomen waren en hebben zo een taxi gedeeld naar het HHH. Daar kwamen in het feestgedruis aan en het werd later en later. Het HHH is een gezellige bende met uiteenlopend Nederlands publiek, you name its there. Veel Australische fans komen ook in het HHH want volgens mij is hun eigen huis niet zo gezellig en weten ze vanuit Sydney hoe gezellig wij het maken. In hotel was ik bekaf en lag ik volgens Jesse binnen 5 minuten te snurken. De volgende ochtend weer vroeg op om het stadion te gaan checken. We hadden gehoord dat je alleen met kaartjes voor een evenement op dit park (dus zwemmen, judo etc) op kwam, maar tot onze verbazing konden we ook met tennistickets het park op. We hadden ruim de tijd en ruimte om alles goed te bekijken en te fotograferen. Echt waanzinnig om te zien. Alles is wel superstreng bewaakt met scanners en politie. Daarna hebben de taxi genomen richting tennis stadion en zagen daar op court 1 de chinese Wimbledon halve finalist een spaanse dame verslaan. Het centre court konden we niet op omdat we daar niet de juiste tickets voor hadden. Dat werd me duidelijk gemaakt door het niet tegen me te zeggen bij de ingang van het stadion maar door mij weg te duwen. Op court 1 hebben we ook in de brandende zon genoten. Helaas mochten we onze paraplu tegen de zon niet gebruiken ondanks dat we op de bovenste rij zaten. Regels zijn regels. In het stadion ontmoette we Guido en z’n broer en ouders. Guido is de vriend van een Chinese vriendin van Hua en die ken ik uit Nederland. Het was gezellig om bekenden te ontmoeten.
In het HHH ook genoeg oude bekenden ontmoet zoals m’n oude baas, oude vrienden etc.
Na het tennis zijn we via HHH naar Chaoyang park gegaan voor het beachvolleybal. We kwamen binnen toen 2 Nederlandse heren op het punt stonden de 2e set te pakken. Het was een geweldige sfeer aldaar met dj’s en cheerleaders. Daarna zagen we 2 top chinese dames ballen en dat was ook een geweldige wedstrijd. We hebben de 48 uur geen chinese maaltijd genomen omdat we vooral onderweg waren en bij de stadiums. We hebben gewoon lopen snacken in het HHH en op dinsdag bij Hooters Beijing voor een hamburgertje. Na een avondje HHH zat het er voor Jesse op en moest hij helaas terug naar HongKong voor zakenbezoek uit Amerika. Maar voor zowel Jesse als ik waren dit memorabele 48uur. Op woensdag heb ik zelf verder wat geshopt en ben later met de taxi naar
Posted: August 17th, 2008 @ 4:21 / 4:21 am - In: General.
Comments: none
| Permalink.
















